ورزش با تردمیل

10 / 10
از 1 کاربر
بازگشت به لیست مقالات » | ﺳﻪشنبه 23 آذر 1395 در ساعت 13 : 11 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

این روزها به دلیل نامساعد بودن آب و هوا و گرفتارهای شغلی و خانوادگی متعدد اغلب مردم فرصت پیدا نمی کنند در زمان مناسب از منزل یا محل کار خود خارج شده و به فضای مناسب برای ورزش کردن بروند؛ به همین دلیل تولیدکنندگان محصولات ورزشی به فکر افتادند وسایلی بسازند که در محیط های کوچک مانند منازل و باشگاه شرایط ورزش کردن را به وجود بیاورند.

دویدن و راه رفتن بر روی تردمیل دویدن بر روی زمین را شبیه سازی می کند؛ اما تفاوت هایی با یکدیگر دارند. روی تردمیل می توانید شیب و سرعت دستگاه را به دلخواه خود تنظیم کنید. اغلب نمایشگرهای این دستگاه یک سری اطلاعات مهم همچون سرعت، مدت تمرین، درجه شیب، مسافت پیموده شده، کالری مصرف شده و ضربان قلب ورزشکار را نشان می دهد؛ ورزشکار توسط این اطلاعات و ثبت آن ها از وضعیت عمومی بدن خود آگاه شده و می تواند یک الگوی مناسب ورزشی را طراحی بکند.

در صورتی که این اطلاعت را ثبت کنید و کارآیی خود را با جلسات قبل مورد مقایسه قرار بدهید متوجه پیشرفت خود می شوید؛ ضمن اینکه این اطلاعات کمک می کند زمان مناسب برای تعیین سطح تمرین را تشخیص بدهید. ضربان قلب شاخص مهمی است که سطح تمرین را تعیین می کند؛ دامنه ضربان قلب بر روی تردمیل می بایست 65 الی 80 درصد حداکثر ظرفیت ضربان باشد.

در صورتی که در زمان مناسب سطح تمرینات را بالا ببرید؛ اصل تنوع تمرین را رعایت کرید که برای پیشگیری از دلزدگی و مقابله با عادت بدن ضروری است؛ همچنین تنوع در تمرینات منجر به ایجاد تناسب اندام بیشتر می شود.برخی از افراد گمان می کنند ورزش با تردمیل به زانوها و سایر مفاصل آن ها آسیب می رساند، به همین دلیل از ورزش با این دستگاه خودداری می کنند.

دویدن روی تردمیل از این لحاظ با دویدن بر روی سطح زمین تفاوتی ندارد؛ حتی می توان گفت دویدن بر روی تردمیل در مقایسه با دویدن بر روی سطح زمین ایمنی بیشتری دارد. کسانی که دچار آسیب های جدی همچون جراحی زانو و آرتروسکوپی هستند، نباید چه بر روی زمین و چه بر روی تردمیل بدوند؛ به این افراد راه رفتن آرام توصیه می شود.افرادی که دچار اضافه وزن زیادی هستند نیز در هنگام دویدن فشار زیادی به مفاصل شان به خصوص در نواحی زانو و مچ وارد می شود؛ بنابراین می بایست از دویدن پرهیز کنند.

این افراد بهتر است به جای دویدن به راه رفتن سریع بپردازند و پس از کاهش وزن اولیه و افزایش آمادگی جسمانی شروع به دویدن کنند؛ در واقع بدین صورت شدت تمرین را افزایش می دهند و روند کاهش وزن با موفقیت پیش می رود.سطح تمرین به آمادگی جسمانی فرد بستگی دارد؛ هر چه آمادگی جسمانی بیشتر بشود، می تواند تمرینات شدیدتری را انجام بدهد.

همان طور که گفتیم سطح تمرین به تعداد ضربان قلب در دقیقه مرتبط است. برای به دست آوردن حداکثر ضربان قلب، عدد سن خود را از عدد 220 کم کنید؛ این محاسبه تقریبی است و برای افراد سالم مناسب می باشد. در صورتی که به بیماری های قلبی- عروقی مبتلا هستید، باید در مورد هر فعالیتی با پزشک متخصص مشورت کنید.هیچ گاه با پای برهنه بر روی تردمیل نروید؛ این کار اشتباه آسیب های جبران ناپذیری به مفاصل وارد می کند. در آغاز و اتمام تمرینات مدتی آرام روی تردمیل راه بروید و سرعت خود را به تدریج بیشتر کنید.

توجه داشته باشید گیره ایمنی دستگاه همیشه به شما متصل باشد؛ هر گاه در حین دویدن احساس سیاه رفتن چشم و سرگیجه پیدا کردید، تمرین را متوقف کرده و از دستگاه پایین بیایید و روی زمین دراز بکشید، در حالی که پاها را با تکیه دادن به میز و دیوار بالا تر از سطح قلب نگه داشته اید.پس از پایان تمرین مدتی آهسته راه بروید و بعد از پایین آمدن از دستگاه حرکات کششی انجام بدهید؛ این کار بازدهی تمرین را افزایش داده و بدن شما را خوش فرم تر می کند.

روی تردمیل وقتی تعادل خود را به دست آوردید، دسته دستگاه را رها کنید و مانند زمانی که بر روی زمین می دوید دست ها را در دو طرف بدن با زاویه 90 درجه نگه دارید و هماهنگ بر حرکات پا به عقب و جلو ببرید؛ در صورتی که با رها کردن دسته ها تعادل شما از دست می رود سرعت اشتباه است و می بایست آن را کاهش بدهید.برخی از افراد برای اینکه زمین نخورند، سعی می کنند قدم های سریع و بلندی بردارند.اندازه قدم ها باید متوسط باشد. گاهی شیب و سرعت تردمیل را تغییر بدهید تا بدن از یکنواختی خارج بشود.

هرگز در هنگام دویدن به یکباره از تردمیل پایین نپرید؛ در صورتی که تازه کار هستید یا مشکل مفاصل و یا اضافه وزن زیاد دارید از دویدن بر روی شیب بیش از 5 درصد بپرهزید؛ این کار به مفاصل پا فشار وارد می کند. شیب بیش از 10 درصد که ورزش تپه نوردی را شبیه سازی می کند و برای کسانی مناسب است که مایلند چنین تمریناتی انجام بدهند.در هنگام ورزش شکم خود را بیرون نیندازید و سعی کنید طبیعی نفس بکشید؛ البته تنفس منظم و عمیق به اکسیژن رسانی بهتر کمک می کند. هر ازگاهی بر روی تنفس خود متمرکز بشوید تا به درست نفس کشیدن عادت کنید.

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :